γιωργος οικονομου

official site

Βιβλιοκριτική Χωρίς Πάγο

Βιβλιοκριτική για το πρώτο μου αστυνομικό μυθιστόρημα από τον Πέτρο Γαργάνη. Διαβάστε την ΕΔΩ!

Γιώργος Οικονόμου: «Χωρίς πάγο», εκδόσεις Κέδρος | Βιβλιοκριτική

Σεπτέμβριος 21, 2018
Γιώργος Οικονόμου: «Χωρίς πάγο», εκδόσεις Κέδρος | Βιβλιοκριτική
  • Γράφει ο ΠΕΤΡΟΣ ΓΑΡΓΑΝΗΣ

Γιώργος Οικονόμου

«Χωρίς πάγο»

εκδόσεις Κέδρος

Έτος έκδοσης: 2018
ISBN: 978-960-04-4937-2
ΣΕΛ.: 272
Σχήμα: 14 Χ 20,6

ΧΩΡΙΣ ΠΑΓΟ

Υποδειγματικά δομημένο στα θεμέλια της νουάρ μυθολογίας, αλλά και με περαιτέρω στοιχεία που εκθέτουν ένα ξεκάθαρα προσωπικό στίγμα, τόσο ως εν γένει τρόπο γραφής, όσο και σαν οπτική και αντίληψη. Αυτό συμβαίνει να είναι κάτι το πραγματικά ευπρόσδεκτο καθώς προσθέτει σε αξία, χάριν και της διαθέσεως του συγγραφέα να παρεκκλίνει με ουσία, πέρα απ’ τα  μονοπάτια της αστυνομικής  λογοτεχνίας, με έναν, παρόλα αυτά, ευδιάκριτο σεβασμό προς αυτήν!

Και είναι αυτή ακριβώς η οπτική, η γνώμη και ανάλυση που αποδίδεται μέσω των κειμένων, όντας  λιτά δίχως να εκβιάζουν τον εντυπωσιασμό, παρά μόνο με το στοιχείο της λογικής, ορθής ή κατ’ αποκοπήν, ενίοτε δε ενός λελογισμένου (αυτο)σαρκασμού. Στοιχεία αμφότερα, εξόχως και καίρια τοποθετημένα στην πλοκή και τη ροή της ιστορίας.

Πέραν του κατεξοχήν μύθου, ο οποίος αναμενόμενα καλοδουλεμένος και στέρεος επιτρέπει την άμεση κλιμάκωση του ενδιαφέροντος, ο συγγραφέας δεν διστάζει να εκτεθεί και να αναλάβει τις ευθύνες  της άποψής του, με παρόν το κοινωνικό σχόλιο και την παρατήρηση, όσο και αν την ερμηνεία αυτού την παραχωρεί διακριτικά, δοθείσης ευκαιρίας, στον αναγνώστη. Και πράγματι, στην αστυνομική λογοτεχνία έτσι κι αλλιώς ο αυτός αναγνώστης καλείται δραστικά να συμμετάσχει. Ενίοτε δε, να κρίνει και να αποφασίζει, τόσο για την πορεία του μύθου, όσο και για τον ίδιο τον λογοτέχνη!  Κοινώς, ο συγγραφέας δεν αρνείται τις συνταγές του νουάρ, αλλά τολμά το επιπλέον στη γραφή του, σαν προσωπικό στοίχημα το όποιο δείχνει να κερδίζει!

Οι χαρακτήρες περιγράφονται με αμεσότητα χωρίς την περαιτέρω εμβάθυνση του ψυχογραφήματος, παρότι ο υπαινιγμός του είναι παρών, κάτι που προφανώς και θα επιβάρυνε την ήδη σκοτεινή ατμόσφαιρα της πόλης. Και είναι η Θεσσαλονίκη –γιατί περί αυτής της πόλης πρόκειται- πρωταγωνίστρια, άριστα περιγραφόμενη πρέπει να πω, με τη υγρασία και τη χειμωνιάτικη της αύρα να διεισδύει και να οδηγεί, αδίστακτα θαρρείς, τους πρωταγωνιστές σε μια έντονη και συνεχή αντιπαράθεση επαναφέροντας στο προσκήνιο πράξεις και ενέργειες, το τίμημα των οποίων εξακολουθούν και πληρώνουν πανάκριβα! Ζωές που μπλέκονται επώδυνα μεταξύ τους, συνέπεια των πολλών αδυναμιών και παθών που φέρουν οι άνισοι ήρωες οδηγώντας τους στην αμετάκλητη τραγωδία. Και σαν τραγωδία αποκαλύπτεται η πορεία του βίου τους  και όχι ο ακραίος θάνατος ο οποίος απλά και μόνον την επικυρώνει!

Στα επιμέρους του μυθιστορήματος, η δολοφονία μιας επώνυμης γυναίκας, άμεσα αναγνωρίσιμης στους κύκλους των εστέτ της πόλης, τυγχάνει, πέραν της αναστάτωσης  που εκ των πραγμάτων αυτή προκαλεί στην Αστυνομία, μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για έναν νεαρό ιδιωτικό ντετέκτιβ να διέλθει της αδράνειας που του δημιούργησε το τετριμμένο των, ελαχίστου ενδιαφέροντος, υποθέσεων, που συνήθως του παραγγέλλονται. Ακολουθώντας, ως αναμενόμενο στοιχεία και ένστικτο, δεν διστάζει να ρισκάρει, ούτε και να αρνηθεί τις ευθύνες του, στοχοποιώντας εν μέρει και τον ίδιο του τον εαυτό δια μέσου της προκλητικής του συμπεριφοράς! Πάντοτε όμως στο όριο των αστικών του τρόπων και της κουλτούρας που φέρει ως γόνος  μιας εκλεπτυσμένης οικογένειας γιατρών!

Η έρευνα τον φέρνει αντιμέτωπο με μυστικά  της ατομικής ιστορίας του κάθε προσώπου, τραγικού ή περιφερειακού για τον μύθο, απογυμνώνοντας και αποκαλύπτοντας την  υποκρισία των ρετιρέ της μεσαίας τάξης! Ζόρικα πράγματα, με ακόμα πιο δύσκολη τη διαχείριση τους, ειδικά όταν τα στοιχεία οδηγούν στο ανεπάντεχο που θα ‘θελε να αποφύγει! Όμως οι συνεχείς ανατροπές συνεχίζονται, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ή αναλόγως αναιρούν το ένστικτο του νεαρού ντετέκτιβ  και όταν όλα πια έχουν τελειώσει, μένει μια γεύση υπαινικτικού κυνισμού, σαν φίνο σκωτσέζικο απόσταγμα, άνευ πάγου,  παραχωρώντας τους ήρωες στη μοναξιά των ενοχών τους.